وقتی رسانه در شورای شهر صندلی ندارد
شورای شهر: جایی که درباره مسائل شهری تصمیم گرفته میشود و اعضایش با رأی همین مردم روی صندلیهای شورا مینشینند. اما سوال اینجاست که وقتی جلسات شورا برگزار میشود و خبرنگاران از آن بیخبرند،مردم از کجا بدانند چه کسی مدافع یک طرح بوده و چه کسی در برابر آن ایستاده است اصلا از کجا بدانند نمایندگانشان در قبال مسائل شهر چه موضعی داشتهاند؟
طبق قانون، جلسات شورا باید به صورت علنی برگزار شود؛ موضوعی که هدف آن چیزی جز شفافیت و پاسخگویی نیست. اما وقتی رسانهها در جلسات حضور ندارند یا از برگزاری آن مطلع نمیشوند، بخش مهمی از ارتباط شورا با مردم از بین میرود.
خبرنگاران در جلسات شورا برای خودشان حضور پیدا نمیکنند؛ آنها نماینده افکار عمومی هستند. مردم نمیتوانند در همه جلسات شرکت کنند، این رسانهها هستند که مباحث، تصمیمات، انتقادها و مصوبات را به گوش شهروندان میرسانند. حذف رسانه از این چرخه، یعنی کمرنگ شدن شفافیت.
نکته قابل تأمل این است که شوراها معمولاً از اطلاعرسانی اقدامات و مصوبات خود استقبال میکنند، اما این اطلاعرسانی زمانی اثرگذار است که رسانه بتواند از نزدیک در جریان موضوعات قرار بگیرد، نه اینکه تنها به چند خبر کوتاه و گزینشی پس از پایان جلسه بسنده شود.
بیتردید حضور خبرنگاران در جلسات شورا نه تهدید است و نه حاشیهسازی. اتفاقاً فرصتی است برای اینکه مردم بیشتر در جریان عملکرد نمایندگان خود قرار بگیرند و اعتماد عمومی تقویت شود.
انتظار زیادی نیست؛ رسانهها فقط میخواهند در جلساتی حضور داشته باشند که به نام مردم برگزار میشود. اگر شورا خانه مردم است، طبیعی است که صدای مردم در آن خانه جایی داشته باشد.