7 نکته برای مادرانی که خسته شدهاند و به استراحت نیاز دارند
در این مقاله ما نمیخواهیم در مورد تربیت بچهها صحبت کنیم، بلکه از شما میخواهیم که بیشتر به آنها توجه کنید.
در اینجا روشهای مختلفی برای غلبه بر اوضاعی که انرژی والدین بسیار کم است وجود دارد.
1- والدین خسته به نظر میرسند
وقتی کودکی به دنیا میآید، مادر احساس میکند کنترل زندگی خود را از دست میدهد. به عنوان مثال، شما میخواهید دوش بگیرید، اما کودک شما از خواب بیدار میشود و شروع به گریه میکند. تا اینجا مشکلی نیست ولی وقتی این مسئله ادامه پیدا کند، در برابر این مشکل خسته و ناتوان میشوید که به مرور زمان باعث مشکلات عصبی میشود. دیگر نمیدانید که برای حل این مشکل چه کنید. فکر میکنید که کودک به چیزی احتیاج دارد و این حس در شما به وجود میآید که شما مادر بدی هستید و احساس گناه میکنید و دیگران هم فکر میکنند که شما بیش از حد این مشکل را بزرگ میکنید و میگویند حالا که دیگر بچه ها مشکلی نیستند چون ماشین لباسشویی و پوشک وجود دارد در حالی که در گذشته این چیزها وجود نداشته است.
اما دستگاه عصبی هم مانند سایر اعضای بدن دچار بیماری میشود. خستگی مزمن اغلب باعث مشکلات عاطفی میشود و این در طبقه بندی بین المللی جزء بیماریها قرار گرفته است و راههایی برای حل این مشکل وجود دارد از مشکلات کوچک گرفته تا مشکلاتی که در برابرشان عاجز هستید. میتوانید این راهکارها را به کار ببندید تا حداقل اوضاع بهتر شود.
2- خودت را آرام کن
ما عادت داریم همیشه به هر کسی کمک کنیم به جز خودمان. هیچ کاری بهتر از این نیست که به خودمان بگوییم (به فکر خودت باش) که به مشکلات عاطفی دچار نشویم. ولی احساس گناه باعث میشود که هر روز خسته و خسته تر شوید و باعث میشود مشکلاتی در گرفتن انرژی روبرو شوید. هنگامی که ناراحت و عصبی هستید این را باور داشته باشید که چیزهای خوب اتفاق میافتد. یک روانشناس به اسم لودمیلا پترانوفسایا توصیه میکند که به احساسات خود گوش فرا دهید و به جای سرزنش کردن خود، خود را آرام کنید.
از خود بپرسید، در حال حاضر چگونه میتوانید خودتان را آرام کنید ، چه کاری میتوانید انجام دهید، نه به این دلیل که به آن احتیاج دارید، بلکه به این دلیل که میخواهید در نهایت، از خودتان مراقبت کنید مانند زمانیکه از کسانی که دوستشان دارید مراقبت میکنید. زیرا اگر بخواهید به دیگران انرژی بدهید، ابتدا باید انرژی را خودتان بدست بیاورید. توصیههای هواپیما را به خاطر دارید؟ ابتدا ماسک اکسیژن را ابتدا برای خود و سپس کودک خود قرار دهید.
3- مراقبت کردن از فرندانتان را برای مدت کوتاهی به دیگران بسپارید
به استثنای ماههای اول که مادر و نوزاد واقعاً در ارتباط هستند، نیازی به نادیده گرفتن نیازهای شما و ایجاد زندگی در اطراف فرزندتان نیست. روانشناس لودمیلا پترانوفسایا مینویسد: “شما حق دارید کارهایی را انجام دهید و فرزند شما حق دارد از این موضوع احساس ناراحتی کند.
شما حق دارید فرزندان دیگری داشته باشید و فرزند شما حق دارد حسادت کند. شما حق طلاق دارید و فرزند شما به دلیل آن حق رنج و درد دارد. شما حق دارید محلی را که در آن زندگی میکنید و سبک زندگی خود تغییر دهید و فرزند شما نیز حق دارد که اعتراض کند و آنچه را که در گذشته استفاده میشود از دست بدهد. “
شما حق زندگی خود را دارید و این کودک است که باید با زندگی شما سازگار شود. این همان چیزی است که طبیعت برنامه ریزی کرده است: زندگی بزرگترها را ببینید و مانند آنها انجام دهید.
روانشناس كاترینا موراشوا میگوید والدین امروزی تا میتوانند فرزندان خود را سرگرم میکنند و فراموش میکنند که باید به آنها فرصت بدهند که به تنهایی هم بتوانند خودشان را سرگرم کنند و زندگی خودشان را فراموش نکنند. پدر و مادر در زندگی فرزندان خود تنها یک نقش دارند و نه چیز دیگر.
4- سعی نکنید که کامل باشید، به اندازه کافی مادر باشید
مطالعات نشان میدهد والدینی که سعی میکنند بهترین چیزها را به فرزندان خود بدهند، سریعتر خسته می شوند. آرزوی رسیدن به ایده آل، انرژی زیادی را از آنها میگیرد که والدین مجبور میشوند با بی احترامی یا حتی عصبانیت با فرزندانشان رفتار کنند. این “مادران عالی” هستند که در سوپر مارکتها هنگاهی که فرزندانشان گریه میکند , فریاد می زنند “آبروی من را بردی” در واقع کودکی که در مکان های عمومی گریه میکند با تصویری که در ذهن والدین هست مطابقت ندارد.
افرادی که در همان ابتدا تسلیم میشوند برنده هستند. این والدین اعتراف میکنند که آنها کامل نیستند و هیچ قانون جهانی برای بزرگ کردن فرزندان وجود ندارد. هر کاری انجام دهید اشتباه خواهید کرد. یک مادر به اندازه کافی خوب هر کاری که در توانش است انجام میدهد، او غرایز خود را میشنود و سعی میکند با فرزند خود در ارتباط باشد و بداند که نمیتواند همه چیز را کنترل کند و او نمیتواند مسئولیت همه چیز باشد.
5- استانداردهای خود را پایین بیاورید
خود را با مادران اینستاگرام مقایسه نکنید و در انتظاراتی که در برابر فرندانتان از خود دارید تجدید نظر کنید و فکر کنید که چگونه میتوانید این توقعات را پایین بیاورید . چه کارهایی را میتواید برعهده دیگران بگذارید و چه کارهایی را خودتان میتوانید انجام دهید.
شاید، کافی است هر 2 هفته یک بار تمیزکاری منزل را انجام دهید و به جای اینکه خودتان آشپزی کنید، میتوانید غذا سفارش دهید؟ شما می توانید چیزهای کوچک ، مانند لکه های کوچک روی لباس مدرسه بچهها یا پیراهن بدون اتو را نادیده بگیرید؟
مادر وبلاگ نویسی میگوید که مادر بودن مانند این است که یک میلیون توپ در دست دارد و نمیتواند همه آنها را نگه دارد و نمیخواهد آنها را هم رها کند. هیچ کس نمیتواند این کار را به تنهایی انجام دهد. باید از دیگران کمک بخواهید. این کار کاملاً طبیعی است.
6- منبع انرژی پیدا کنید
والدین احساسات و انرژی زیادی را برای فرزندان خود میگذارند و قتی انرژی آنها تمام میشود والدین ناتوان میشوند.
به دنبال راههایی برای بازگرداندن انرژی خود باشید: بدون فرزند خود به جایی بروید، کاری را که دوست دارید انجام دهید، منتظر نمانید که اطرافیان خودشان متوجه شوند که به کمک آنها نیاز دارید، بلکه از آنها کمک بخواهید، لازم نیست پول و وقت خود را صرف کودک کنید – برای یک کودک، یک مادر شاد و پر انرژی صد برابر بهتر از اسباب بازی جدید است.
روانشناس لورا مززا وبلاگ نویس مادر یک فرزند 3 ساله، که از افسردگی پس از زایمان جان سالم به در برد، مینویسد: ” مادر شدن برای اولین بار مانند یک گردباد است که شما را میچرخاند و شما را بیرون میکشد. آن روزها به سختی میگذرد.
نگهداری از کودک، خواباندن او و مسائل و مشکلات دیگر. داشتن کودک خوب است ولی شما خودتان هم وجود دارید لازم نیست خودتان را خسته کنید تا اینکه یک مادر عالی باشید خودتان راهم در یابید چون قرار نیست که شما همیشه در کنار هم باشید.”
اگر احساس میکنید دیگر به انتها رسیدید و قدرت انجام کاری ندارید، به یک درمانگر مراجعه کنید.
7- با فرزند خود در ارتباط باشید
شاید در کودکی، وقتی عصبانی، غمگین یا گریه کرده اید والدین شما را دعوا می کردند، انرژی کافی نداشتند که فقط شما را در آغوش بگیرند و شما را آرام کنند. اما می توانید به فرزندان خود یک مدل رفتاری متفاوت آموزش دهید.
وقتی با کودکتان مشکل دارید، به این فکر کنید که میتوانید در مورد رابطه خود با فرزندتان چه تغییری انجام دهید. مهم نیست چه کاری انجام میدهید: همدلی را به کودک خود آموزش دهید، تئوری دلبستگی را آزمایش کنید، یا راه خود را پیدا کنید، مهم است که به کودک احساسات خود حتی احساسات منفی (ترس، حسادت، ناامنی، تحریک، غم و اندوه) را بگویید کاملاً طبیعی است و به آنها کمک میکنید تا در زمانهای سخت بتوانند بهتر زندگی کنند. زندگی بهتر برای کودک به وضعیت مالی که در آن زندگی میکنند بستگی ندارد بلکه بیشتر به روابطی که پیرامون آنها وجود دارد بستگی دارد.